Kwas buraczany według Bołotowa: przepis na serwatce
Kwasy na serwatce należą do najbardziej znanych elementów systemu Bołotowa. Pokazujemy, jak przygotować kwas buraczany i o czym pamiętać podczas fermentacji.
Kwasy zajmowały w systemie akademika Bołotowa szczególne miejsce. Uważał je za praktyczny sposób, by mieć w jadłospisie każdego dnia produkty fermentowane z bakteriami fermentacji mlekowej i kwasami organicznymi. Podstawą takiego kwasu nie jest chleb, jak w tradycyjnym kwasie chlebowym, lecz serwatka, w której zachodzi fermentacja mlekowa. Poniżej znajdziesz przepis na kwas buraczany oraz zasady, dzięki którym przygotujesz napój bezpiecznie.
Czym jest kwas na serwatce
Serwatka to płyn, który zostaje po przygotowaniu twarogu lub sera. Zawiera cukier mlekowy, trochę białka, składniki mineralne i bakterie. Gdy dodasz do niej cukier, łyżeczkę kwaśnej śmietany jako „zakwas” i surowiec roślinny, rozpoczyna się fermentacja: bakterie przekształcają cukry w kwas mlekowy, a napój nabiera kwaskowatego smaku i staje się lekko musujący. W gruncie rzeczy jest to produkt fermentowany pokrewny kiszonej kapuście czy kefirowi.
Kwas buraczany: przepis
Składniki
- 1 kg świeżych czerwonych buraków;
- 1,5 l serwatki;
- 2–3 łyżki cukru;
- 1 łyżeczka kwaśnej śmietany.
Przygotowanie
- Buraki umyj, obierz i zetrzyj na tarce o grubych oczkach lub pokrój w cienkie paski. Przełóż je do czystego szklanego naczynia.
- Serwatkę przecedź z kłaczków twarogu, rozpuść w niej cukier, dodaj śmietanę i wymieszaj.
- Zalej buraki tak, aby do brzegu zostało 2–3 cm.
- Naczynie przykryj kilkoma warstwami gazy i zabezpiecz gumką. Odstaw w ciepłe miejsce, z dala od bezpośredniego słońca, na około tydzień.
- Następnie przenieś je w chłodne miejsce — do piwnicy lub lodówki — na jeszcze mniej więcej półtora tygodnia, aby kwas dojrzał.
Gotowy kwas ma intensywny kolor oraz przyjemnie kwaskowaty smak i zapach. Przecedź go i przechowuj w lodówce w zamkniętym szklanym naczyniu.
Jak go pić
Rozsądnie jest zacząć od małej ilości — kilku łyżek dziennie — i obserwować, jak napój ci służy. Kwas buraczany jest przede wszystkim napojem, a nie lekiem. Buraki zawierają potas, foliany, błonnik i naturalne barwniki; nadają one napojowi ciemnoczerwoną barwę i mogą zabarwić również mocz — jest to nieszkodliwe.
Zasady bezpiecznej fermentacji
- Używaj tylko czystych szklanych naczyń wyparzonych wrzątkiem.
- Serwatka musi być świeża, bez obcego zapachu.
- Podczas fermentacji nie zamykaj naczynia szczelnie: wydziela się gaz.
- Jeśli na powierzchni pojawi się pleśń — puszyste plamy, zwłaszcza kolorowe — lepiej wylej cały kwas i nie próbuj zbierać nalotu: strzępki pleśni wrastają głębiej, niż widać.
- Ostry, nieprzyjemny lub gnilny zapach to również powód, by kwas wyrzucić.
- Gotowy kwas przechowuj w chłodzie i wypij w ciągu kilku dni.
Kiedy uważać
Kwasy na serwatce to kwaśne napoje z cukrem. Jeśli masz ostre dolegliwości żołądkowe, cukrzycę lub nietolerancję białka mleka, najpierw skonsultuj się z lekarzem. Buraki zawierają szczawiany, dlatego osoby ze skłonnością do kamicy nerkowej nie powinny pić dużo kwasu buraczanego. Jeśli po napoju odczujesz ciężkość, wzdęcia lub inne dolegliwości trawienne, lepiej z niego zrezygnuj.
Najczęstsze pytania
Czym różni się od klasycznego kwasu?
Tradycyjny kwas chlebowy przygotowuje się z chleba lub słodu żytniego. W kwasie według Bołotowa podstawą jest serwatka i bakterie fermentacji mlekowej, chleba się do niego nie dodaje.
Dlaczego najpierw w cieple, a potem w chłodzie?
W cieple fermentacja przebiega najszybciej. Gdy potem przeniesiesz naczynie w chłodne miejsce, fermentacja zwalnia, a kwas spokojnie dojrzewa.
Skąd wziąć serwatkę?
Serwatka zostaje przy domowym przygotowywaniu twarogu lub sera. Przed użyciem przecedź ją, aby nie zostały w niej kłaczki, i użyj jej świeżej.
Artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i nie zastępuje porady specjalisty.
Centrum Bolotova